Home

Hallo allemaal,

Het duurde even maar hier weer een berichtje. Eerst het antwoord op mijn vraag. 164000 ha = 1640000000 m2. Gelukkig een aantal van jullie hadden het goed. Nu effe serieus..........


Net zoals op school komt en gaat er hier ook weleens een jongen. Afgelopen week is er, na een korte uitspraak van de rechter, per direct een jongen uit het Liebenhaus geplaatst. Zijn gedrag had een dusdanige invloed op de groep dat hij niet meer verder kon en moest vertrekken. Hij gaat naar een plek “where you don’t wanna be” heb ik me laten vertellen. Hij werd opgehaald van school en weggebracht, dan ben je 12 en ga je na dik 7 jaar plotseling ergens anders heen. Dat is niet niks!! Emoties bij menigeen, maar het is niet anders, het groepsbelang gaat voor. Zo gaat dat hier.

Ik begin al aardig te wennen aan dit prachtige land, ik heb namelijk het belangrijkste gebruik al aardig onder de knie. Braaien! Wij kennen dit beter als barbecueën, jullie weten wel dat gedoe met vlees wat hooguit tien keer mogelijk is in ons kikkerlandje. Alleen het schrijven van het woord vind ik al problematisch. Nee, gewoon braaien en dat kan elke dag in dit land, iedereen heeft hier standaard zo’n gemetseld ding in de tuin. Zie foto 5.

Olifanten zijn er ook, kleintjes (foto 2) en plotseling ook grote olifanten en als ik zeg groot dan is dat zeker van dichtbij erg groot (foto 3). Deze foto’s zijn gemaakt in Addo Elephant Park een enorm park (164000 hectare). Leerlingen Rietveld: “Hoeveel vierkante meters zijn dit?” Je antwoord graag als reactie op mijn weblog, goede antwoorden krijgen de gebruikelijke sticker.

Na vandaag ben ik alweer op de helft. Ik hoop dat de tweede helft beter gaat wat betreft de boys. Ze gaan maandag in ieder geval weer naar school, drie wken vakantie zitten er op! Er waren op het Liebenhaus de laaste weken te veel veranderingen; nieuwe vrijwilligers twee nieuwe child care workers, een nieuwe indeling in de slaapzaal en allemaal terug van foster parents of iets anders. Kortom de structuur was weg, hopelijk brengt het naar school gaan weer iets van dagelijkse routine, dat zou heel goed zijn voor de boys (en ons).

Inmiddels weer een aantal dagen verder, de jongens zijn, op een enkeling na, allemaal terug in het Liebenhaus. Ze reageren op alles en zijn erg druk………

Er zit deze vakantie dagen (de jongens gaan ma 14 april weer naar school) weinig structuur in de dagen. De childcare workers brengen weinig structuur aan en zijn allen verschillend in hun aanpak. De jongens schreeuwen eigenlijk om duidelijkheid en hebben behoefte aan een consequente aanpak. Ik denk dat de rust pas terug keert zodra de school weer begint en de structuur van de dag weer terug is.

Inmiddels allerlei klusjes gedaan en de jongens die gebleven zijn vermaakt. Klussen is hier iets aparts, geen gereedschap, weinig materiaal, etc. Je kan overigens bij de builders (Gamma, Praxis) alles verkrijgen. Alles verloopt echter erg langzaam............

Gisteren (donderdag) de andere jongens opgehaald. Ik dacht dat het Liebenhaus in een behoorlijk township stond. Nee, dus!!!
Ik kan niet beschrijven waar ik de jongens heb opgehaald, en foto's durfde ik niet te maken (en ik durf best iets....). Opvallend is, hoe graag de jongens mee willen, weinig tot geen emotie bij het afscheid van het gastgezin of familie.........

Na een lange en vermoeiende vlucht ben ik aan gekomen in Port Elizabeth. Inclusief een bijzondere tussenstop in Dubai (Center of the World), heel veel verschillende nationaliteiten op een hoop, allemaal onderweg naar een bestemming ergens op de wereld.

De eerste kennismaking met het Liebenhaus is een voorzichtige, er zijn slechts vier jongens, de rest komt aanstaande donderdag. We kunnen even rustig acclimatiseren en kennis maken met de staff van het Liebenhaus.

De omgeving van het Liebenhaus is een township waar armoede troef is. Kleine houten huisjes, soms ook van steen, golfplaten als dak en daar woont dan de hele familie. Het leven vindt hier buiten plaats. Indrukwekkend.

Geweldig dat ik zoveel reacties krijg van iedereen. Reacties op mijn weblog (vind ik heel leuk), maar ook gewoon van iedereen om mij heen. Vrienden, bekenden, familie en vooral ook collega’s en zeker niet in de laatste plaats van die prachtige leerlingen van het Rietveld. Wat hebben die leerlingen al een goed gevoel voor zulke wereldse zaken als in Zuid Afrika.

Over twee weken zit ik er al en ik merk aan mezelf dat ik er steeds meer zin in heb. Ondanks het feit dat diverse zaken alweer anders zijn dan dat ze in eerste instantie zouden zijn. Ik zie wel, ik stel geen eisen en stel mij flexibel op. Ik laat het gebeuren daar wel over me heen komen.

Op dit moment moet ik nog enkele (behoorlijk wat) zaakjes regelen. Onder andere op school, maar ik heb geweldige collega’s die stellen zich erg gemakkelijk op, dit geeft veel vertrouwen. De leerlingen kunnen mij best even missen, heb ik gemerkt, de lessen worden de komende maand alleen maar beter. Toch?

In plaats van lesgeven op het Rietveld Lyceum in Doetinchem, ga ik over twee maanden in Zuid Afrika proberen iets te betekenen voor de jongens in het kindertehuis Liebenhaus in Port Elizabeth.
Vier weken (in april) helpen, ondersteunen, begeleiden en gewoonweg er zijn in het kindertehuis. Eigenlijk niet veel anders dan ik dagelijks doe, maar dan een keer ergens anders en voor kans armere kinderen.
  Dit alles is mogelijk door de bereidwillige opstelling van de schoolleiding van het Rietveld Lyceum en vooral de geweldige collega’s die mijn lessen belangeloos overnemen tijdens mijn afwezigheid. Fantastisch, Nancy, Jeroen, Marcel, Anna, Rita, Hans, Patrick, Elly, Marc, Ruut en alle andere collega’s die zich voor mij extra inzetten. Ik vind dit heel bijzonder, dank je wel.